//Hoe kan E&R zichtbaar kerk zijn tussen de tenten?

Hoe kan E&R zichtbaar kerk zijn tussen de tenten?

Evangelisatie & Recreatie bestaat nu ruim veertig jaar. Een mooi moment om te stoppen met de campingprojecten. Met zoveel ontwikkelingen in de afgelopen decennia op allerlei gebied lijken de projecten minder aan te sluiten bij de mensen op de camping. Dat moet toch effectiever kunnen? Is E&R niet voldoende met haar tijd meegegaan?

De clown doet z’n ronde over de camping. ‘Hé!’ roept een meisje van zes. ‘Jij bent niet de echte clown, want je hebt geen grote schoenen aan’. De clown maakt er snel een grapje van, maar is betrapt. Tijdens de metamorfose is hij zo’n belangrijk detail vergeten! Het is maar een simpel voorbeeld, maar zo herkenbaar.

Waar veertig jaar geleden recreatie knus en eenvoudig mocht zijn, zou je denken dat eisen van campinggasten nu hoger liggen: er moet wel professioneel entertainment aangeboden worden: recreatie als beleving. Niet zomaar een spelletje met inconsequente regels. Geen clown zonder grote schoenen, en nog beter: een idool op de camping….

Aandacht en koffie
De wereld verandert, maar campingevangelisatie lijkt vooral eenvoudig te blijven. Wie zou nog meedoen met
E&R als professionaliteit van de recreatieactiviteiten topprioriteit was? En je kunt toch ook niet teveel vragen
van je teamleden, ze doen tenslotte vrijwillig mee. Stel je voor dat het tegenvalt of dat de drempel te hoog ligt, dan doen ze volgend jaar vast niet meer mee. Constant op je best te zijn, misschien wel op je tenen lopen om de campinggast te vermaken, zou je dáár je week vakantie voor opofferen?

E&R heeft het doel om mensen te bereiken met het evangelie. De teams bieden activiteiten aan, juist om in
contact te komen met kinderen, jongeren en ouderen. We geven ze aandacht en tijd. Onze doelgroep komt
vaak voor z’n rust naar de camping. Dan komt het mooi uit dat de kinderen worden vermaakt, dat scheelt een
hoop geruzie in de vouwwagen. Het is makkelijk om zomaar wat te praten, en daarbij pikken we moeiteloos
juist die vrouw er uit die thuis problemen heeft. We beweren dat we in een week een goede band met haar
hebben opgebouwd, dat ze serieus op zoek wil naar Jezus. ‘Ze wou zelfs weten waar ze een bijbel kon kopen…’ zeggen we tegen elkaar. ‘Zullen we haar morgen eentje geven?’ En mevrouw? Die heeft elke week een nieuwe E&R’er die naar haar verhaal wil luisteren. En dan neemt ze Jezus soms maar even voor lief. Gesprekken wanneer ze wil en er wordt ook nog gerend met koffie. Haar kinderen krijgen een extra portie aandacht, zelfs als de recreatietent gesloten is… Is dat nou evangelisatie? Eén of drie of zelfs vijf weken lang met tien mensen per team en je mag blij zijn met gemiddeld één bekeerling in een paar jaar. Dat moet effectiever kunnen.

Wervende kracht
Is ‘effectiviteit’ hier het toverwoord? Er wordt al tijden over gediscussieerd of E&R zich, naar de eisen van de tijd, moet professionaliseren om gasten vast te houden. Of moderne wensen de graadmeter zijn om te overwegen of evangelisatie zó nog wel mogelijk is en genoeg resultaat geeft. Dat valt ook misschien moeilijk te meten. Er zijn geen getallen van hoeveel bekeerlingen E&R heeft opgeleverd en hoeveel mensen zich via ‘de tent’ door God hebben laten vinden. Maar waarom is dat nodig?
Al veertig jaren gaat er een ongekend wervende kracht uit van teams met jonge christenen die in hun vakantie naar campings trekken of de straten en het strand opgaan om het gesprek aan te gaan met gasten en voorbijgangers. De ene keer krijg je de kous op de kop. Een andere keer heb je te maken met iemand met een moeilijke achtergrond. Weer een andere keer prik je onverwacht door en is er een gesprek van hart tot hart. Elk jaar en op elke plek is het aanbod weer afgestemd op de behoefte van de doelgroep. E&R bestaat bij improvisatie! En dat werkt. Daarom bestaan we nog steeds!

Houtje-touwtje-recreatie
Maar de vraagt dringt zich op of campingevangelisatie zoals het nu is een goede evangelisatiemethode is. Is de houtje-touwtje-recreatie van E&R aan een grondige update toe? Niet met de tijd meegaan pakt bijna altijd verkeerd uit. Natuurlijk moet E&R kijken naar de ontwikkelingen van deze tijd, al was het alleen maar omdat de positie van de kerk in de maatschappij verandert. Als de kerk zich de komende tijd nadrukkelijker gaat manifesteren in de samenleving, kan E&R daar mooi op inspelen; kerken kunnen gebruikmaken van de teams en hun ervaring om mee naar buiten te treden. Terug bij wat de eerste opzet was: de plaatselijke kerk ondersteunen bij het evangelisatiewerk. E&R kan de komende tijd de focus leggen op jongeren en studenten werven en hen trainen in evangelisatie dóór recreatie in de zomer. Want E&R werkt vormend, voor jonge mensen, voor teams en teamleiders. De toerusting wordt op de camping en op straat gebruikt, maar de E&R-leden nemen hun ervaringen mee naar hun eigen leven en kerk.

E&R nieuwe stijl
Het feit dat de vereniging wordt gevormd door vrijwilligers vergroot de kracht en geloofwaardigheid:
E&R-leden die in hun vakantie het land intrekken om te evangeliseren. Professionele activiteiten aanbieden is daarom niet haalbaar, ook al streeft elk team ernaar zich te profi leren als volwaardig recreatieteam.
Al vanaf de oprichting wordt nagedacht over de verhouding tussen de E en de R. In de ideale situatie
zou de ‘E-kant’ de meeste aandacht krijgen. Maar hoe realiseer je dat, zonder opdringerig te worden?
Is E&R ‘nieuwe stijl’ de oplossing? Gesplitste teams met een deel dat de mensen professioneel entertaint en een deel dat zorgt dat de witte tent een koffietent wordt met een gezellige bar, loungebanken, een bibliotheek en een spelletjeshoek? Welke plannen er ook worden bedacht, jonge mensen die zichzelf zijn, oprecht interesse tonen in hun medemens en laten zien dat ze als Gods kind willen leven, trekken meer mensen aan dan groot spektakel. Mensen zoeken immers rust op de camping. Pas als er rust en contact is, kunnen mensen hun verhaal kwijt. Kunnen ze die aandacht en tijd krijgen waar ze misschien zo naar verlangen. Kan er ruimte komen voor waar het echt om gaat. Een geruststellende gedachte is het daarom, dat de E&R-leden niet geforceerd kerkje hoeven te spelen. Ze zijn juist de kerk, ook daar op de camping.

E&R vierde haar achtste lustrum. Een goed moment om de (camping)projecten onder de loep te nemen. Waar kunnen we nog meer aansluiten op de veranderde beleving van de campinggast? Hoe kunnen we nog meer waardevolle gesprekken aangaan, relaties opbouwen met toeristen en vooral prikkelen? Hoe kan E&R zichtbaar kerk zijn tussen de tenten? Wie weet wat voor plannen God heeft met de campingprojecten.
Bid en werk! Na de veertig gezegende jaren achter ons kunnen we ook de toekomst met een gerust
hart aan Hem overlaten. Dan zoeken wij intussen die clownsschoenen op.

//Aanmelden

//E&R op Instagram

Instagram

//Magazine

Tentstof februari 2017 v1.0

//E&R op Twitter

twitter @evangelisatie

//Vragen over geloven?

//E&R op Facebook